one of the most versatile artists of the Netherlands

Biography

Micha Hamel is een veelzijdig kunstenaar. Hij componeerde voor amateurs en professionals, voor koren, ensembles en orkesten alsook voor vele theaterproducties. Hij publiceerde vier dichtbundels en is tevens werkzaam als musicus, programmeur, schrijver en onderzoeker. Momenteel componeert hij voornamelijk muziektheater, meestal in interdisciplinaire context.

Micha Hamel studeerde in 1994 af in de hoofdvakken compositie (bij Diderik Wagenaar) en orkestdirectie (bij Ed Spanjaard) aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag. Na het afsluiten van zijn studie nam hij deel aan de compositieklas van het Tanglewood Music Center (USA), waar hij studeerde bij Mario Davidovsky en Louis Andriessen.
Zijn deelname aan de International Dance Course for Composers and Choreographers leidde tot een tweetal opdrachten voor de Londense moderne-dans groepen VOLTaire (Brighton festival 1993) en the Mark Baldwin Dance Company. Zijn eerste orkestwerk schreef hij voor een nieuwe choreografie van Toer van Schayk voor het Nationale Ballet.
In 1994 werd hem door het Amsterdams Fonds voor de Kunst de Aanmoedigingsprijs voor Compositie toegekend, en in 1998 kreeg hij de Elisabeth Everts Prijs; een tweejaarlijkse prijs voor talentvolle jonge musici. In 1999 werd hem de Kersjes-van de Groenekan Beurs toegekend, die hem in staat stelt om studiereizen te maken. In de jaren 1997–1999 was hij assistent-dirigent van het Radio Filharmonisch Orkest te Hilversum.

Inmiddels werd zijn concertmuziek uitgevoerd door de belangrijkste Nederlandse orkesten en ensembles, waaronder het Residentie Orkest, het Rotterdams Philharmonisch (onder leiding van Valery Gergiev), de Radio Kamer Filharmonie, het Radio Filharmonisch Orkest, het Schönberg Ensemble (onder leiding van Reinbert de Leeuw), het Ives Ensemble en Slagwerkgroep Den Haag.
In oktober 2000 was Micha Hamel samen met Guus Janssen de centrale componist op het vierdaagse festival De Branding, waar een keur aan ensembles en orkesten een overzicht gaf van de belangrijkste werken uit zijn oeuvre. Ook componeerde hij muziek voor theaterprodukties zoals bij de theatergroepen Maccus, Artemis, het Nationale Toneel, Het Toneel Speelt en Orkater. Voor zijn muziekvoorstelling Zerline (regie: Jos van Kan) werd Ariane Schluter genomineerd voor de Theo d’Or.
In 2008 toerde zijn door de Nederlandse Reisopera geproduceerde tragische operette Snow White (regie: Marcel Sijm, en gedirigeerd door Ed Spanjaard) met veel succes door het land. In juni 2012 was hij ‘componist in focus’ op het Holland Festival, waarvoor hij op uitnodiging van Pierre Audi twee avondvullende werken componeerde: Requiem voor tenor (Marcel Beekman), acteur (Porgy Franssen) en tien instrumenten, alsook een werk geïnspireerd op het schilderij De Rode Kimono van George Hendrik Breitner; een interdisciplinare voorstelling in coproductie met het Stedelijk Museum Amsterdam en het Hexagon Ensemble, in een regie van Jos van Kan.
Voor seizoen 2014-2015 componeerde hij voor theatergroep Orkater het avondvullende melodrama Een Pure Formaliteit, met Pierre Bokma en Porgy Franssen in de hoofdrollen, in een regie van Sarah Moeremans.

Als dirigent profileerde Micha Hamel zich in Nederland voornamelijk met hedendaagse muziek. Met klassieke programma’s concerteerde hij met orkesten in Italië, Engeland, Luxemburg, Rusland en Oostenrijk. Van 2008 tot 2009 was hij programmeur van de Nederlandse Muziekdagen, en van 2012 tot 2014 was hij dirigent en artistiek leider van strijkorkest Magogo, dat gespecialiseerd was in cross-over concerten en concerten waarin klassieke muziek op een andere, vaak onconventionele manier werd gepresenteerd.
Sinds 2013 is hij dirigeer-coach in het AvroTros-programma Maestro, waarin bekende Nederlanders op een vrolijke manier kennismaken met klassieke muziek. Omdat zijn schrijf- en componeerwerkzaamheden bleven toenemen, besloot Micha in 2016 zijn dirigeercarrière af te sluiten. Wel is hij als voordragende dichter/performer nog regelmatig op de podia te zien en te horen, onder andere met zijn eigen Ensemble Michamix.

De derde bezigheid in de kunsten van Micha Hamel is poëzie. Zijn eerste gedichten verschenen in 2003 in literair tijdschrift de Gids, en een jaar later verscheen zijn eerste dichtbundel Alle enen opgeteld bij uitgeverij Augustus, die door de pers werd geprezen om zijn raffinement, kracht en orginaliteit. Het debuut werd genomineerd voor de Cees Buddinghprijs, en door de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde bekroond met de Lucy B.-van der Hoogt-prijs.
In november 2006 verscheen Luchtwortels, zijn tweede dichtbundel, die werd genomineerd voor de J. C. Bloemprijs. In januari 2010 verscheen zijn derde bundel Nu je het vraagt, die alom goed werd besproken, en in januari 2013 Bewegend Doel, die werd bekroond met de Jan Campert-prijs en genomineerd voor de VSB-poëzieprijs.
Naast het werken aan een nieuwe dichtbundel heeft literatuur voor de digitale ruimte momenteel zijn speciale aandacht. Samen met beeldend kunstenaar Demian Albers (Studio Apvis, Breda) ontwikkelde hij de literaire experiences Zonder Handen en Lokroep voor de Oculus Rift, die als installaties langs de landelijke festivals toeren.

Micha Hamel is ook actief als docent en gastspreker. Hij gaf gastlessen aan de conservatoria van Amsterdam en Den Haag, hield lezingen in diverse debatcentra, alsook gaf enkele gastcolleges op de Universtiteit van Amsterdam. Incidenteel neemt hij zitting in literaire en muziek-jury’s, denktanks en artistieke commissies, en neemt regelmatig deel aan debatten en denktanks die de ontwikkelingen in de podiumkunsten tot onderwerp hebben.
Sinds 2010 is Micha Hamel lector ‘Performance Practice’ aan Hogeschool Codarts, Rotterdam, alwaar hij onderzoek deed naar nieuwe mogelijke ontwikkelingen van de klassiekemuziekpraktijk. Samen met zijn onderzoeksteam schreef hij het met essayistische teksten verrijkte onderzoeksverslag in boekvorm, dat verscheen in februari 2016 onder de titel Speelruimte voor klassieke muziek in de 21ste eeuw. Sinds januari 2015 is hij lid van de Akademie van Kunsten van de KNAW.